410 - 487 நஞ்சினைப் போலும் - சிதம்பரம்
வஞ்சகர்களை நம்பாமல்
உன்னை அன்போடு சரணம் என
நான் கதறுவது
உன் செவிகளில் விழவில்லையோ.
என்னை காக்கும் பாரம் உனக்கேயாகும்.
உனைவிட்டால் எனக்கு
யார் துணை செய்வார்,
பிரமனை குட்டினவனே,
வள்ளியை அணைத்தவனே,
க்ரௌஞ்சமலை நடுங்க, கடல் வற்ற
அசுரர்குலத்தை அழித்த கந்தா,
எம் தந்தையார் சிவபிரான்,
புலியூரில் ஆடும் நடராஜர் தம்பிரானே,
தேவர்களுக்கு அருளியதுபோல்
என் முன் தோன்றி அருளுக.
No comments:
Post a Comment